woensdag 4 april 2012

Doni doni


..Oftewel ‘beetje bij beetje’ raken we gewend aan het leven hier. Ibrich, Dagmar en Doutzen voelen zich al aardig op hun plek op school. Vandaag gingen ze zelfs met plezier. Ongelooflijk, hoe snel ze wennen aan de situatie. Ibrich speelt nu tikkertje op het grote buitenspeel terrein, in het zand in de zon, met allerhande nationaliteiten, uit verschillende klassen. Dagmar heeft haar maatjes gevonden en redt zich heel goed in de klas. Elke dag komt ze met nieuwe franse woorden thuis. Zelfs Doutzen begon vandaag te tellen in het frans. Zo gaat het wel heel hard met hen.
Karst begint aardig op stoom te raken. Hij heeft iemand gevonden die hij erop uit kan sturen om allerlei zaakjes te regelen. In nederland liepen de ideeën en de tijd om ze uit te voeren vaak niet parallel aan elkaar, maar hier heb je dus zo een stel extra handen. Zo heeft de man al compost gehaald voor de moestuin, tafeltjes, stoeltjes, tuinartikelen, zandbakzand (gebracht met een ezeltje), etc. en nu is hij bezig met het regelen van een papegaaienkooi voor twee papegaaien. We zullen zien. We hebben een tekening gemaakt van hoe we graag zouden hebben dat het wordt, maar dat zegt niets.
Zo hebben we laatst een tekening gemaakt van een dienblad, waarin Ibrich de versiering heeft getekend. Dienbladen zijn hier moeilijk te vinden, als je iets anders zoekt dan een plastic, zwiebel-ding. Laten maken is dan een goede optie. Het dienblad is precies zo geworden als op de tekening, ware het niet dat de opstaande randen even plat zijn als op de tekening. Tja, het zou ook aan onze kwaliteit van het 3d tekenen kunnen liggen, maar na de uitleg erbij, leek het of de beste man begreep wat hij ging regelen. Maar goed, hij is prachtig en er kan van alles op staan.
Over plastic dingen gesproken. Kwaliteit is hier een term die veel gebezigd wordt, maar een andere lading heeft dan in nederland. Kwaliteit is ver te zoeken bij de meeste producten. Mensen vinden het belangrijker dat iets goedkoop is, dan dat het lang mee gaat. Dat is voor westerlingen duidelijk soms lastig te begrijpen. Waarom een aluminium stoeltje kopen, dat na het eerste gebruik al scheef staat, of kleding dat na de eerste keer wassen al vaal is, sandalen die na een week al uitgelubberd zijn. Lekker goedkoop. Tweede-hands spullen uit europa krijgen hier nog een x-aantal levens, dat is echt kwaliteit. Kun je nagaan wat de inhoud van onze container wel niet waard is ;-)!   
De container is inmiddels in de buurt. Hij staat hier in Bobo op het treinstation. Alleen gaat de expediteur nu even een machtspelletje spelen om het hele spul vrij te geven. Het komt uiteindelijk natuurlijk op geld aan. We zullen zien hoe het afloopt. Wel een gek gevoel om al die vertrouwde spulletjes daar ergens op een treinstation te hebben staan, zonder dat je er bij kan.
Inmiddels hebben we ook een duizendpoot in huis. Ze maakt het huis schoon, doet de was, kookt het eten, doet de boodschappen en zal zo nu en dan op de kinderen passen. Ze heet Alimata. Wat bizar! Het voelt alsof ik dat zelf allemaal niet zou kunnen, dus dat is nogal wennen. Maar ik heb ook ineens mijn handen vrij om dingen aan te pakken, als ik niet in het zwembad lig met de kinderen ;-).
Zo ben ik nu samen met een andere nederlandse vrouw bezig met het overnemen van een zonne-oven project van een nederlandse hier in Bobo, die dat in de afgelopen jaren heeft opgebouwd. De zonne-ovens worden hier in Bobo gemaakt, waarna er aan lokale vrouwen twee ‘formations’ worden gegeven over hoe om te gaan met en te koken in een zonne-oven. Het is een fantastisch ding. Als je ernaar googled kom je allerhande ontwerpen tegen maar de één is minder duurzaam dan de ander. Dit ding is een soort houten (hout dat hopelijk langer mee gaat dan één fikkie) kist met twee glasplaten erboven. In de oven kan het tot ongeveer 230⁰C worden, dus daar kun je prima je potje in koken. En daarvoor hoef je geen gas of hout te gebruiken. Gas is duur en hout is uiteraard minder duurzaam. Er wordt hier aardig wat hout doorheen gejaagd, wat dus waarschijnlijk wel weer wat ontbossing achter zich zal laten op de plaatsen waar het gekapt wordt. De zonne-oven is dus een prachtig alternatief, maar je moet er mee leren omgaan. We hebben er nu zelf ook één en ik moet eerlijk bekennen dat, ondanks dat ik het een super-ding vind, het nog niet bepaald in mijn systeem zit om er mee te koken. Maar dat gaat de komende maanden wel komen. Ik wil ervaring opdoen om zo de vrouwen er enthousiast voor de krijgen. Daarnaast ga ik op zoek naar subsidie in nederland, zodat de vrouwen de oven tegen een zacht prijsje kunnen kopen. Niet bepaald een veterinair project, maar wel zinnig volgens mij.   
Verder zijn we bezig met het ontwikkelen van eco-lodges. Bij het dorp waar verschillende fabrieken van Karst zijn werk staan, willen we een prachtig ‘dorpje’ bouwen waar gasten kunnen verblijven en het ware leven in een Afrikaans dorpje kunnen opsnuiven. Dat zou toch super zijn! En geeft weer wat werkgelegenheid ter plekke.
Kortom de ideeën komen net zo snel uit de grond als de kiemen in onze moestuin. Maar de dagen vliegen ook ongeveer net zo snel om, dus we mogen wel een beetje opschieten (...en dat is nu weer typisch nederlands....)




5 opmerkingen:

  1. Hoi Herma, wat leuk om je verhalen steeds te lezen.
    Succes met de zonneoven. In Nederland zou die nu zo goed werken ben ik bang ;-( . Maar gelukkig heeft de molen in Groenekan inmiddels wieken gekregen, dus wij worden hier toch ook een beetje duurzamer ....

    Ps we wachten nog steeds op de eerste groenekanse jazz night!
    Groet Jeroen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dag lieverds,

    wat een mogelijkheden voor alle plannen van Karst. Maar toch ook weer heel basic, zand gebracht met een ezelkarretje!! We vragen ons af waar dat zand vandaan moet komen, het is toch geen woestijnzand? En wat fijn dat de meisjes zo snel inburgeren. We gaan er van uit dat de container nu geopend is en dat jullie al rondrijden in jullie eigen auto en niet meer met een taxi hoeven.
    Het is goede vrijdag, merk je er in Bobo iets van, in ieder geval hele fijne Pasen.

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtige verhalen om te lezen.

    Erg mooi

    Groeten,

    Ruurd en Bea Inia
    IJlst

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ha Buren,

    jullie verhalen worden gevolgd! Leuk om te horen dat het zo goed gaat en dat jullie nu al aan allerlei ideeën toekomen. Zou graag langskomen maar dat zit er voorlopig niet in met Luna. We gaan volgend weekend eens uitproberen hoe het bevalt om met haar te kamperen. Hier gaat verder alles goed, zonnetje schijnt weer een beetje en de bloesems staan (bijna) in bloei. Binnenkort feestje bij jullie huurders, met muziek! Ik kijk alvast uit naar het volgende verslag! liefs, Iris & Bo & Luna

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Marieke Mullaert12 april 2012 om 20:12

    Hoi Doutzen, Dagmar, Ibrich, Herma en Karst!!

    Wat een super verhalen! Ben heel blij dat het jullie zo goed vergaat daar en dat jullie allemaal jullie plaatsje vinden.
    En wat een mooie slaapkamers hebben jullie, Doutzen, Dagmar en Ibrich! Gezellig zeg, slapen onder de klamboe!
    En ook het dienblad is erg mooi geworden.

    Heel veel groetjes, Marieke

    BeantwoordenVerwijderen